Closed

می خوام اینجا رو ببندم.

فضاش با تاریکی گره خورده. به پست ها که نگاه می کنم ترس هامو می بینم. نیمه تاریک لیوان که همیشه آزارم داده اینجاست. تمام قد ایستاده. اونقدر از وجودش مطمئنه که حتی زحمت نگاه به چشمام رو نمی کشه. می دونم این سیاهی هست، بوده، شاید هم خواهد بود... ولی نمی خوام از بین بره.

می خوام روشنی رشد کنه. می خوام نیمه پر لیوان پر رنگ شه. می خوام اون دستی تا به حال رها شده بود رو بگیرم تا روش پاش وایسه. می خوام زندگی بودنشو یاد بگیره. و صادقانه بگم، نمی دونم این کار رو چطور اینجا انجام بدم. اینجا بسته میشه، ولی حذف نمیشه. چون می خوام بدونم که همیشه همه جا وجود داره،اما چیزهای دیگه ای هم تو این دنیا هست.

اگه میخواین ادامه داستان رو بخونید، کامنت بذارید. با ایمیل یا کامنت آدرس رو بهتون میدم.